“Doe maar een Nestea”, zegt B tegen het meisje achter de kassa.
“Lemon of Peach?”, vraagt ze.
“Maakt niet uit, kies maar wat, het eerste wat in je opkomt”, antwoord B.
“Dan toch maar water”, ze pakt een flesje water en zet het op de toonbank.
“Dat is toch wel weer iets heel anders”, gniffel ik en binnen de kortste keren liggen zowel B als ik dubbel.
We giechelen er op los.
Het meisje achter de kassa vind het helemaal niet zo grappig, ze kijkt een beetje moeilijk.
“Ik wil een Nestea”, probeert B nog een keer, niet geheel zonder snik in zijn stem.
“Lemon of Peach?”, vraagt ze weer.
“Lemon”, zegt B, bang voor de gevolgen van de keuze bij het meisje neer leggen.
Ondertussen beginnen we alleen nog maar harder te lachen.
Meisje ziet er nog steeds de lol niet van in.

Als we later op de avond weer langs haar lopen probeer ik nog vriendelijk naar haar te lachen.
Haar gezicht staat op onweer en een adertje in haar nek klopt er hevig op los.
Bij ons schiet een nieuwe lachbui erin.
“Weet je wat het stomme is”, B nog steeds wat verward, “Peach is veel lekkerder”.